ΜΑΘΗΜΑΤΑ

Οι βασικές δεξιότητες του Καθηγητή Φυσικής Αγωγής (ΚΦΑ)είναι:

1.       Προετοιμασία και σχεδιασμός (Την ικανότητά να επιλέγει σωστούς στόχους και μαθησιακά αποτελέσματα και να βρίσκει τον καταλληλότερο τρόπο να τα πετύχουν. Να σχεδιάζει τον ετήσιο προγραμματισμό της Φ.Α. που να είναι όσο το δυνατό απλός και συγκεκριμένος, ώστε να υποδεικνύει τις κύριες κατευθύνσεις αλλά και να οριοθετεί τη δράση του καθηγητή και των μαθητών σε ετήσια βάση. Με το σχεδιασμό και τον προγραμματισμό επιτυγχάνεται η ορθολογική διαχείριση του χρόνου, του χώρου, του έμψυχου υλικού και των διαθέσιμων μέσων για την επίτευξη προκαθορισμένων στόχων).

2.       Παρουσίαση του μαθήματος (Την ικανότητα να εμπλέκει όλου στους μαθητές στη μαθησιακή διαδικασία για να συμμετέχουν στην εκμάθηση των δεξιοτήτων)

3.       Διαχείριση του μαθήματος ( Την ικανότητα να οργανώνει και να εφαρμόζει έτσι τη διδασκαλία ώστε να διατηρεί ην προσοχή όλων των μαθητών, χρήση της τεχνικής των κινήτρων)

4.       Κλίμα τάξης (Την ικανότητα να εγκαθιδρύουν ένα θετικό κλίμα μάθησης)

5.       Πειθαρχία (Η πειθαρχία δεν επιβάλλεται, αλλά καλλιεργείται σταδιακά, ώστε μέσω της κατάλληλης αγωγής να κατακτήσουν οι μαθητές την αυτοπειθαρχία)

6.       Καταγραφή προόδου μαθητών (εποικοδομητική και τελική)

7.       Αξιολόγηση (Ανιχνευτική, διαμορφωτική και τελική. Με την αξιολόγηση αναγνωρίζουμε τις δυνατότητες και αδυναμίες μας).

Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε πράγματα που οι Καθηγητές Φυσικής Αγωγής μπορούν να κάνουν για να επιτύχουν θετικό κλίμα.

1. Αναγνωρίζουν και ενθαρρύνουν την επιθυμητή συμπεριφορά, γιατί κάθε μορφή συμπεριφοράς που ενισχύεται τείνει να επαναληφθεί

Λόγου χάρη: «Μπράβο», «Ωραία προσπάθεια».

2. Χρησιμοποιούν θετική γλώσσα για να τονίσουν την επιθυμητή συμπεριφορά. Δεν αρέσει να τους λένε τι να μην κάνουν. Οι απαγορεύσεις δημιουργούν επιθυμίες. «πέτα με προσοχή τη μπάλα», παρά «Μην κτυπάς δυνατά τη μπάλα».

3. Ακούμε προσεκτικά τους μαθητές. Τους ακούμε χωρίς να κρατούμε αμυντική στάση. Κάθε μαθητής έχει τη γνώμη του και κάθε γνώμη έχει αξία

4. Λειτουργούν με ισονομία. Να μην υπάρχει το αίσθημα της αδικίας

5. Κάνουν σωστή χρήση επαίνου

- Να δίνεται με φυσικό τρόπο.

- Να επισημαίνουμε συγκεκριμένες δραστηριότητες (π.χ. μου αρέσει ο τρόπος που χρησιμοποίησες για να εκτελέσεις το σουτ).

- Να χρησιμοποιούμε δηλωτικές προτάσεις και όχι θαυμαστικές.

- Συνδέουμε το λεκτικό έπαινο με το μη λεκτικό (π.χ. χαμόγελο).

- Αποφεύγουμε τις γενικές εκφράσεις τέτοιες όπως «Σήμερα ήταν καλή μέρα για σένα». Είναι προτιμότερο να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, π.χ. «Τα κατάφερες ωραία στη λύση του δύσκολου προβλήματος τακτικής».