Συνταγολόγιο για εκπαιδευτικούς και συντονιστές ομάδων

 Συνταγολόγιο για εκπαιδευτικούς και συντονιστές ομάδων

Συμπτώματα:

·       Νοιώθετε ότι η επικοινωνία με τους γύρω σας γίνεται όλο και πιο δύσκολη, όλο και πιο τυπική

·       Ζείτε μόνιμα ανάμεσα στους τοίχους και την άσφαλτο της πόλης σας

·       Η μόνη σας επαφή με τη φύση είναι τα τυποποιημένα αγροτικά προϊόντα και τα τηλεοπτικά τοπία

·       Όλη η σχέση σας με τους κορμούς των δέντρων είναι μέσα από τα ξύλα των επίπλων σας 

·       Πάτε στο δάσος και φεύγετε χωρίς να έχετε ακούσει ή παρατηρήσει τίποτα

·       Σας ξάφνιασε ποτέ μαθητής σας φωνάζοντας : ΄΄κροκόδειλος!!`` βλέποντας μια σαύρα

·       Σας έτυχε να μαλώσετε μαθητή σας γιατί χάζευε έξω από το παράθυρο κάποιο πουλί

·       Το κυνήγι της ύλης σας κλέβει την επικοινωνία και γνωριμία με τους μαθητές σας

·       Έχετε την αίσθηση ότι η δουλειά στην τάξη δεν αφήνει περιθώρια για συνεργασία των μαθητών

Θεραπεία

Σας προτείνουμε γιατρικά. Έχουμε επιλέξει μια σειρά από παιχνίδια που στοχεύουν, αφ’ ενός στην ανάπτυξη της επικοινωνίας και συνεργασίας των μελών της ομάδας σας, αφ’ ετέρου στη βιωματική γνωριμία του δάσους

 Α. Παιχνίδια γνωριμίας

Έχουν στόχο να βοηθήσουν τα μέλη της ομάδας να γνωρίσουν ο ένας τον άλλο περισσότερο από όσο τους επιτρέπει η δουλειά στην τάξη.

Β. Παιχνίδια για δημιουργία ΄΄ζεστού κλίματος``

Μέσω των παιχνιδιών αυτών επιτυγχάνεται μεγαλύτερη οικειότητα ώστε να διευκολυνθεί η επικοινωνία και συνεργασία της ομάδας.

Γ. Χωρισμός σε ομάδες

Τρόποι μέσα από το παιχνίδι να χωριστεί η ομάδα σε μικρότερες υποομάδες ή ζευγάρια, με εξασφαλισμένη την τυχαία σύστασή τους.

Δ. Παιχνίδια εμπιστοσύνης

Προτείνονται για ομάδες που έχουν ήδη αναπτύξει ένα καλό επίπεδο επικοινωνίας.

Η πολύπλευρη γνώση του δάσους προϋποθέτει την επιστράτευση των πέντε αισθήσεων, της παρατηρητικότητας, της κρίσης και της φαντασίας.

Γι’ αυτό παρατίθενται άλλες Τρις (3) κατηγορίες παιχνιδιών που εξασφαλίζουν τη ΄΄θεραπεία.``.

Ε. Ενεργοποίηση των αισθήσεων

ΣΤ Παιχνίδια παρατηρητικότητας

Ζ. Παιχνίδια γνωριμίας με το δάσος

Α. ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ

1) Αυτός είναι ο φίλος μου

Ο συντονιστής χωρίζει την ομάδα σε ζευγάρια ,τα οποία βρίσκουν ένα χώρο όπου μπορούν να συζητήσουν. Για πέντε λεπτά μιλάει ο ένας στον άλλο για τον εαυτό του. Στη συνέχεια ο καθένας προσπαθεί να θυμηθεί όσες το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για το συνομιλητή του και να τον συστήσει στην ολομέλεια που ακολουθεί.

2) Κουβάρι

Τα μέλη της ομάδας είναι όρθια σε κύκλο. Αυτός που κρατάει το κουβάρι το πετάει σε κάποιον άλλον από τον κύκλο, λέγοντας το μικρό του όνομα και ένα στοιχείο της φύσης που του αρέσει π.χ. Κατερίνα και μου αρέσουν τα σύννεφα. Αυτός που το παραλαμβάνει θα πρέπει να θυμάται το όνομα και το στοιχείο της φύσης για να το πει κατά την επιστροφή. Όταν ο κύκλος ολοκληρωθεί, το κουβάρι επιστρέφει στον πρώτο. Αυτός ξεκινάει την αντίστροφη διαδρομή πετώντας το κουβάρι ξανά στον τελευταίο και επαναλαμβάνοντας το όνομα και την προτίμησή του (του τελευταίου). Το ίδιο γίνεται μεταξύ τελευταίου και προτελευταίου κ.ο.κ.

(Υλικά: ένα κουβάρι σπάγκο)

Θετικό και δημιουργικό περιβάλλον μάθησης

Στρατηγικές για ένα θετικό και δημιουργικό περιβάλλον μάθησης.

ü  Σχεδιασμός δραστηριοτήτων

Ο καθηγητής παρέχει ποικίλες δραστηριότητες και εναλλακτικές. Οι μαθητές μπορούν να επιλέγουν και να θέτουν ατομικούς στόχους.

ü  Ηγεσία - Αυτονομία

Οι  μαθητές  αναλαμβάνουν  ηγετικούς  ρόλους, συμμετέχουν  στη  λήψη  αποφάσεων  για  το μάθημα.

ü  Μικρές ετερογενείς ομάδες

Οι μαθητές δουλεύουν σε μικρές συνεργατικές ομάδες μικτών δυνατοτήτων.

ü  Αναγνώριση-Ατομική ανατροφοδότηση

Οι καθηγητές δίνουν αμοιβές, ενθάρρυνση, για την προσπάθεια και την ατομική βελτίωση, και παρέχουν εξατομικευμένη ανατροφοδοτηση.

ü  Διάρκεια-Χρόνος

Οι  καθηγητές  προσαρμόζουν  την  διάρκεια  των δραστηριοτήτων  στους  προσωπικούς  ρυθμούς εξέλιξης των μαθητών.

ü  Αξιολόγηση με αυτοαναφορά

Οι  καθηγητές  αξιολογούν  με  βάση  την προσπάθεια  και  την  προσωπική  βελτίωση  των μαθητών. Οι μαθητές αυτοαξιολογούνται.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

              ΔΙΑΤΡΟΦΗ  ΓΙΑ  ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ  ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Πηγή βίντεο: https://www.youtube.com/watch?time_continue=328&v=fo9tv50KVyY 

Tα τελευταία χρόνια έχει γίνει κοινή πεποίθηση ότι η σωστή διατροφή σε συνδυασμό με την άσκηση  είναι βασικοί παράγοντες υγείας. Έχει πλέον επιστημονικά τεκμηριωθεί ότι η ποιότητα της ζωής και η μακροβιότητα του ατόμου έχουν σχέση τόσο με τη διατροφή όσο και με τις δραστηριότητες άσκησης που ακολουθεί. Αν για τον άνθρωπο, με την απλή καθημερινή δραστηριότητα, η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι απαραίτητες προϋποθέσεις υγείας, τότε είναι ακόμη περισσότερο απαραίτητες για τον νέο. Η διατροφή αποτελεί βασικό καθημερινό άγχος για κάθε άτομο οποιασδήποτε ηλικίας. Επειδή τελικά η διατροφή ρυθμίζεται από τα ίδια τα άτομα, οι γνώσεις πάνω σε αυτό το θέμα είναι πολύ σημαντικές. Ως ‘ισορροπημένη διατροφή’ μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μια διατροφή που ακολουθεί ορισμένους βασικούς διαιτολογικούς κανόνες, χωρίς καταχρήσεις και ακρότητες, με τροφή πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και  θρεπτικά συστατικά στις σωστές αναλογίες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διατροφή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφώση της κατάστασης υγείας κάθε ατόμου. Η σωματική άσκηση, η αποφυγή του στρες, του καπνίσματος και της κατάχρησης οινοπνευματωδών ποτών είναι μερικοί από τους υπόλοιπους σημαντικούς παράγοντες που επίσης επηρεάζουν ή διαμορφώνουν σε σημαντικό βαθμό τη σωματική και ψυχική υγεία κάθε ατόμου.

Τα βασικά θρεπτικά συστατικά της τροφής είναι οι υδατάνθρακες, τα λίπη, οι πρωτείνες, οι βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα και ιχνοστοιχεία (μέταλλα), καθώς και το νερό. Οι παραπάνω ομάδες θρεπτικών στοιχείων εξυπηρετούν καθορισμένες λειτουργίες του οργανισμού, όπως τη διατήρηση σε καλή κατάσταση της υγείας του ατόμου, την προμήθεια ενέργειας, τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος, τη ρύθμιση και το συντονισμό των μεταβολικών λειτουργιών, την ανάπλαση και αναπαραγωγή των ιστών και των οστών κλπ.

Χωρίς εκπαιδευμένα στελέχη ο αθλητισμός θα ζει με «ενέσεις»

Είναι κοινή η άποψη ότι η ενασχόληση με τον αθλητισμό παράγει πολλά οφέλη για τον πολίτη, το κράτος και τη διεθνή κοινότητα.

Για παράδειγμα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, σε ειδική έκθεσή του για τον αθλητισμό, εξηγεί πως στις ΗΠΑ έχει υπολογιστεί ότι για κάθε ένα δολάριο που επενδύουν στον αθλητισμό εξοικονομούν 3 δολάρια από το «λογαριασμό» που πληρώνουν για έξοδα που σχετίζονται με την ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη των πολιτών.

Εφόσον, λοιπόν, ο αθλητισμός είναι σημαντικός πρέπει και τα στελέχη που τον διοικούν, από τη βάση ως την κορυφή της διοικητικής πυραμίδας, να έχουν την κατάλληλη κατάρτιση για να μπορούν να είναι αποδοτικά στο έργο τους. Τη λογική αυτή συμμερίζονται η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (Ολυμπιακός Χάρτης, 2013), η UNESCO (Διεθνής Χάρτης για τη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό 1978) και το Συμβούλιο της Ευρώπης (Ευρωπαϊκός Χάρτης για τον Αθλητισμό, 2001), οι οποίοι υπαγορεύουν τη δημιουργία εκπαιδευτικών διαδικασιών για αθλητικά διοικητικά στελέχη.

Εδώ και μερικά χρόνια η UEFA έχει δημιουργήσει μία αξιόλογη μελέτη για το θέμα της εκπαίδευσης, η οποία, όμως, αφορά στους προπονητές. Έχει κατατάξει τις γνώσεις που πρέπει να έχουν σε τρία επίπεδα (UEFAB, UEFAA και UEFAPro, ανάλογα με το επίπεδο της ομάδας που επιθυμούν να προπονήσουν) και, σε συνεργασία με την Εθνική Ομοσπονδία κάθε χώρας, λειτουργεί σχετικές σχολές. Καμία ομάδα, οποιουδήποτε επιπέδου, σε οποιαδήποτε χώρα που περιλαμβάνεται στη δικαιοδοσία της δεν επιτρέπεται να προσλάβει προπονητή, ο οποίος δεν έχει πιστοποιητικό επιτυχούς παρακολούθησης των μαθημάτων αυτών. Η σκέψη που λογικά ακολουθεί είναι ότι και τα διοικητικά στελέχη παράγουν επίσης σημαντικό έργο (ίσως και σημαντικότερο, αφού αυτά προσλαμβάνουν και απολύουν τους προπονητές), οπότε πρέπει να δημιουργηθεί και γι’ αυτά μία εκπαιδευτική διαδικασία και να μην επιτρέπεται σε κανέναν να ασχοληθεί με τα διοικητικά θέματα των αθλητικών φορέων μιας χώρας παρά μόνον αν έχει εκπαιδευτεί κατάλληλα. Αυτή είναι μία αυτονόητη αναγκαιότητα η οποία όμως έχει παραλειφτεί από τον σχεδιασμό που κάνουν οι  πολιτικοί υπεύθυνοι στον αθλητισμό της Ελλάδας. Έτσι έχουμε την οξύμωρη αντίθεση οι διοικητικές αποφάσεις να παίρνονται από εμπειρικά εκπαιδευμένα ή ακόμη και ανεκπαίδευτα στελέχη, οι οποίες κρίνουν άμεσα ή έμμεσα το μέλλον επιστημονικά καταρτισμένων επαγγελματιών και κατ’ επέκταση ομάδων.

Το ίδιο βεβαίως ισχύει και στον κρατικό φορέα του αθλητισμού που είναι η Γ.Γ.Α ή τις Ομοσπονδίες. Σε μία εποχή όπου η επιστήμη του αθλητισμού σε επίπεδο management έχει κάνει άλματα προόδου, αποτελεί παραφροσύνη να κρατούν την τύχη του αθλητισμού στελέχη του κομματικού σωλήνα ή παραδοσιακοί παράγοντες που στερούνται την υποδομή στη γνώση.


Θα είχε αξία κάποια στιγμή να γίνει μία έκδοση που θα περιλαμβάνει τις μικρές ή τις μεγάλες ιστορίες που αφορούν τη διοίκηση του ερασιτεχνικού και του επαγγελματικού εγχώριου αθλητισμού ή την ιδεοληψία που διακατέχει τους κρατικούς φορείς του αθλητισμού.  

Με τη διοικητική λογική του… «αέραααα», εκτιμώ  ότι δεν μπορεί να διοικηθεί πλέον αποτελεσματικά ούτε ερασιτεχνικό σωματείο στο τελευταίο ακριτικό χωριό της χώρας.